Wyjazd za granicę
There are no translations available.

Przed wyjazdem

- Dopełnij wszelkich formalności (sprawdź ważność swojego paszportu – jeśli wyjeżdżasz na jego podstawie i ewentualnych pozwoleń, zgromadź inne konieczne do podjęcia pracy dokumenty np.: zaświadczenia potwierdzające Twoje kwalifikacje zawodowe).

- Ubezpiecz się (od następstw nieszczęśliwych wypadków i ewentualnych kosztów leczenia).

- Sprawdź, czy pośrednik (firma pośrednicząca) oferujący Ci pracę działa legalnie, tzn. czy jest zarejestrowany w KRAZ (Krajowy Rejestr Agencji Zatrudnienia) i posiada odpowiedni certyfikat (od 1 listopada 2005 certyfikaty wydaje Urząd Marszałka Województwa).

- Upewnij się, że Twój pracodawca istnieje. Dowiedz się o nim jak najwięcej – najlepiej od pośrednika. Poproś o adres, numer telefonu. Skontaktuj się z nim.

- Dowiedz się na co możesz liczyć ze strony pośrednika w razie kłopotów w pracy (np. w sytuacji, kiedy praca jest inna niż oferowana lub masz problemy z pracodawcą). Poproś o zobowiązanie na piśmie.

- Dokładnie czytaj wszystkie dokumenty, które pokazuje Ci pośrednik, zwłaszcza te, które masz podpisać. Jeśli czegoś nie rozumiesz – pytaj!

- Jeśli dajesz pośrednikowi pieniądze, zawsze domagaj się pokwitowania!!!

- Zrób kserokopię dokumentów, które ze sobą zabierasz (paszportu, dowodu osobistego, wiz, pozwolenia na pracę, umowy o pracę) i zostaw bliskim (osobom, którym ufasz). Dołącz do dokumentów aktualną fotografię.

- Zostaw też adres, pod którym będziesz przebywać za granicą, numer telefonu, imię i nazwisko pracodawcy oraz nazwiska i adresy osób, z którymi wyjeżdżasz (lepiej nie wyruszać w pojedynkę). Informuj bliskich o zmianach adresu i miejsca pracy.

- Ustal częstotliwość kontaktów telefonicznych z bliskimi (osobami, którym ufasz) np. raz w tygodniu o określonej porze. Ustal hasło, którym się posłużysz w przypadku ewentualnych kłopotów i niemożności powiedzenia tego wprost przez telefon: np. przekaż pozdrowienia dla kogoś, kto nie istnieje.


Zabierz ze sobą


- Adres i numer telefonu najbliższego polskiego konsulatu w kraju do którego jedziesz. W razie jakichkolwiek kłopotów tam otrzymasz pomoc.

- Słownik lub rozmówki – jeśli nie jesteś pewna, czy dasz sobie radę z miejscowym językiem.

- Numer telefonu Poland direct z kraju, do którego jedziesz. Za minimalną opłatą lub za darmo będziesz mogła zatelefonować do Polski – tylko na numer telefonu stacjonarnego – nie komórki – o ile osoba, do której dzwonisz zgodzi się zapłacić za rozmowę. Telefonistka, która połączy rozmowę mówi po polsku.

- Numer telefonu organizacji pomagającej kobietom, migrantom czy osobom poszkodowanym w wyniku przestępstwa. Zwykle w takiej organizacji można uzyskać poradę i pomoc.

- Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, która jest potwierdzeniem ubezpieczenia w Narodowym Funduszu Zdrowia i jest uznawana w krajach Unii Europejskiej. Jeśli podczas pobytu za granicą zachorujemy NFZ pokryje koszty leczenia. Jednak nie wszystkie! Przed wyjazdem upewnij się jakiego rodzaju koszty leczenia za granicą mogą być pokryte przez NFZ.

- Telefon komórkowy z aktywnym roamingiem.

- Pieniądze (może to być także karta kredytowa lub czeki). Zapas na  „czarną godzinę” , abyś miała za co wrócić do Polski.


Za granicą

- Masz prawo do wyboru miejsca zamieszkania i swobodnego poruszania się po terytorium kraju w którym przebywasz. Nikt więc nie ma prawa więzić Cię, przetrzymywać ani zmuszać do czegokolwiek – także do pracy!

- Jeśli jednak spotkało Cię coś złego np.: stałaś się ofiarą przestępstwa, lub sama je popełniłaś i zostałaś zatrzymana  przez policję, pamiętaj, masz prawo do obrony swoich praw! Twoje prawa za granicą mają obowiązek chronić polski konsul i policja.

- Możesz zgłosić na policji przestępstwo, którego ofiarą padłaś i wskazać winnych jego popełnienia. Jeśli trafiłaś na policję – czy to jako poszkodowana czy jako podejrzana, masz prawo do tłumacza – domagaj się tego.

- Jeśli jesteś podejrzana o dokonanie przestępstwa masz prawo do adwokata. Na Twoją prośbę policjant powiadomi o Twojej sytuacji polski konsulat.


Kobieta zaginiona za granicą

Będziemy mówić tutaj o szczególnych sytuacji zaginięcia kobiety za granicą. Mamy do czynienia z trzema klasycznymi modelami i ich dowolnymi hybrydami:

- została uwięziona i wbrew woli nie może skontaktować się z rodziną (może być zmuszona do prostytucji, ale także np. korespondencyjny narzeczony okazał się niezrównoważony, lub brak kontaktu z rodziną jest wymagany przez gospodarzy, u których jest służącą - uzasadniane jest to tajemnica- dziewczyna pracuje na czarno)

- zdecydowała się na pracę w prostytucji i niejako sama, we własnym mniemaniu wykluczyła się z rodziny i realizuje to wykluczenie poprzez zerwanie kontaktu

- nie ma zamiaru wracać (lub odkłada decyzję powrotu) i nie kontaktuje się z własnej woli "na razie", obawia się, że rodzina nie zaakceptuje jej decyzji


Dodatkową komplikacją w stosunku do osoby zaginionej prawdopodobnie za granicą jest fakt, że wiele osób przebywa za granicą i pracuje nielegalnie. Doprowadzenie do odszukania takiej osoby przez policję kończy się nie tylko wydaleniem jej, ale zakazem wjazdu do większości krajów Europy Zachodniej na kilka lat.

Co ważne wyjazd turystyczny, podlega bardzo określonym rygorom - nie wolno pracować, ani przedłużać pobytu. Złamanie tych przepisów powoduje poważne sankcje - deportację, zakaz wjazdu do krajów Schengen. Osoba przedłużająca pobyt za granicą ponosi konsekwencje zarówno prawne jak i emocjonalne. Funkcjonuje poza granicami legalności, co powoduje, że prawo jej nie chroni.
I teraz weźmy taki scenariusz:
Surowy konserwatywny ojciec wielokrotnie wtrącał się w życie córki, usiłując nakłonić ją, żeby żyła według jego wzorów - wczesne małżeństwo i macierzyństwo zamiast nauki i pracy zawodowej. W końcu dwudziestoparoletnia kobieta wyjechała za granicę. We Francji zakochała się i żyje szczęśliwie z Francuzem arabskiego pochodzenia. Ojciec widzi go jako człowieka o przestępczych skłonnościach, chcącego uwieść jego córkę do Maroka i tak dalej. Córka jawi mu się jako osoba emocjonalnie niedojrzała - ponieważ preferuje inny model życia, niezdolna do obiektywnej oceny sytuacji i znajdująca się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Jeśli ulegniemy jego sugestiom i pomożemy ściągnąć ją z powrotem do kraju zaingerujemy w jej życie w sposób niedopuszczalny. Z drugiej strony jesteśmy osobami omylnymi. Córka najbardziej toksycznego i antypatycznego rodzica też może znajdować się w niebezpieczeństwie Organizacja pozarządowa jest jak uboga dziewica, ma niewiele poza dobrą opinią. Mylenie się w którąkolwiek stronę jest wielką plamą na opinii. Natomiast w przeciwności do dziewic odmawianie tej opinii nie poprawia.

Wróćmy do naszych trzech modeli. Każda matka, mąż a nawet przyjaciółka osoby która przestała się kontaktować z rodziną, lub kontaktuje się w sposób niesatysfakcjonujący dla bliskich, są zwolennikami modelu pierwszego. Nie chcą być opuszczeni, porzuceni, nie chcą mieć córki prostytutki. Najbardziej komfortową sytuacją dla nich jest sprawstwo osób trzecich - ktoś ją zmusza, szantażuje, podaje narkotyki. Wywierają na nas presję, aby ściągnąć niegrzeczną z powrotem. Należy wtedy zastosować starą komunistyczną metodę i rozłożyć odpowiedzialność.

Reasumując, zanim podejmiesz działanie musisz dokonać oceny sytuacji, a jeżeli masz wątpliwości:

- zdobądź więcej informacji

- zweryfikuj wszystkie zdobyte informacje

- zasięgnij opinii


Share

Wyjazd za granicę
 

LaStrada